CZERWIEC 2003

21.06 Sobota; Warszawa - Paryż
Zaczęło się turbulencjami. Samolotem rzucało jak latawcem. A i tak po niecałej godzinie zamiast w Paryżu, byliśmy... z powrotem w Warszawie. Okazało się ze jest więcej bagaży niż pasażerów, podejrzewano ze na pokładzie jest bomba... lecz ostatecznie wyszło na to, że brakuje jednego pasażera. Na pokładzie pojawił się Roman Polański i po godzinnej przerwie znów, zaczęła się ostra jazda. Opóźnienie sprawiło, że musieliśmy poczekać jeden dzień w Paryżu, a żeby było trudniej - nie wydano nam bagażu. 

Nie ma tego złego..., bo z tej okazji, lotnisko skierowało nas klimatyzowanym busem do 4 **** hotelu. A tu: darmowe żarcie, w pokojach telewizor, net, prywatny sejf, szlafroczek, telefon, elektronika, klima i co tylko. Ponadto poznaliśmy pewnego polaka - businessmana z USA, który zaprosił nas na Mont Parnas na kolacyjkę, gdzie przy winiaku podyskutowaliśmy o tym, co tam w polityce.

22.06 Niedziela; Paryż - Atlanta
Z prędkością 1000m/h na wysokości 1200m n.p.m. przy temperaturze -60C (na zewnątrz) przelecieliśmy ocean w... 2 godziny - odliczając 6-cio godzinną różnice czasu (odmłodniałem!). 
Do celu - Myrtle Beach, zostały do pokonania jeszcze tylko jakieś 2 długości Polski. Samochodu nam nie wynajęli, bo nikt nie miał karty kredytowej (wmawianie, ze nasza karta od bankomatu jest ok, nic nie dało).
Dworzec autobusowy Greyhounda, wypadł w... środku dzielnicy murzyńskiej. Szybko stałem się rasistą, gdy otoczyli nas czarni i agresywnie przyjaźni, oferowali nam pomoc... za jedzenie. Jakoś nie uwierzyłem w ich biedę, gdy uśmiechali się garniturem złotych zębów.

Atlanta ma tylko 20% białej ludności

Podróże polegają na siedzeniu w aucie.

24.06 Wtorek; Myrtle Beach
Niewyspani, brudni, klejący, po 12 godz. jazdy, docieramy nad ocean do Myrtle Beach. Jazda z 150 kilowym murzynem na siedzeniu obok, to koszmar. Nadwaga to choroba narodowa Amerykanów. Pierwsze wrażenie: kto otworzył drzwiczki od pieca??? Gorąco jak w hucie!
Po namyśle, ruszamy do najbliższej biblioteki, gdzie nieomylnie spotykamy polaków buszujących na necie. Wieści nie są optymistyczne, wysyłająca firma zrobiła wszystkich w jajco. Ja wiedziałem ze tak będzie - liczyłem tylko na wizę. Doczepił się do nas Adam - młody intelektualista z Ełku.
Na wynajem jakiegoś lokum jest już dziś za późno, wszystkie biura i recepcje pozamykane. Spotykamy przyjaznego białego żula - za 12 piw nocuje nas na werandzie. Toaleta w publicznym kiblu. Kryzys.

25.06 Środa
Tymczasowo wpierniczamy się do chaty zapoznanych polaków. Nie są zadowoleni, każą sobie płacić więcej niż plącą sami. Poznaj rodaka! Nareszcie można zrzucić plecak. Jest jeden problem - mieszkanie jest tanie, bo jest w... środku dzielnicy murzyńskiej.

26.06 Czwartek
Jedziemy się zarejestrować do tutejszego Biura Socjalnego. Łapiemy stopa (to tu zabronione) i spotykamy bardzo mila murzynkę, która ostatecznie wozi nas cały dzien. Asekuruje nas do momentu, gdy wieczorem po przedziwnych zbiegach okoliczności, eskortowani przez dwa samochody policyjne lądujemy z 4 czechami w nowym mieszkaniu (ta sama dzielnica). Z czechami rozmawiamy przy użyciu słownika czesko - angielskiego. Po pierwszym dniu maja prace i lokal - i nawet nie wiedza jakiego fuksa.

27.06 Piątek
Cofam co powiedziałem o murzynach i tak jestem tu bezpieczniejszy niż na
tzw. "trójkącie Bermudzkim" we Wrocławiu. Szukamy pracy: w gazetach w internecie, chodzimy, pytamy, bez skutku. Kupiliśmy 3 rowery, tak jest szybciej bo 1cm na naszej 50-cio cm mapie miejscowości, to jakieś 45 min. drogi pieszo, a 37C to norma. Wieczorem zdesperowana Sylwia wsiada w autobus i wyjeżdża do ciotki gdzieś nad NY.

28.06 Sobota
Szukamy pracy po 8 godzin dziennie. W tym celu, trzeba wypełniać jakieś durne aplikacje, na CV nikt nie patrzy. Ważny jest test narkotykowy i pytania w stylu: czy ukradłbyś 5 dolarów, gdyby nikt nie patrzył? Po restauracjach, polach golfowych, parkach rozrywki, fast foodach, sklepach, znaleźliśmy tylko sprzątanie pokoi hotelowych w weekend. To naprawdę pieprzony najbiedniejszy murzyński stan.

29.06 Niedziela
Koledze Adamowi skończyły się pieniądze. Głupia sprawa, trzeba go dożywiać.